Steven de VriesGemeenteraadslid GroenLinks Utrecht

Vanmiddag vanaf 17 uur kunnen de leden van GroenLinks Utrecht hun stem uitbrengen voor de volgorde van de kandidatenlijst. Het beloven twee spannende weken te worden waarin de interne campagne in Utrecht los zal barsten. Tot zaterdag 17 oktober kunnen de leden hun voorkeur uitbrengen en hun stem laten gelden. Daarna sluit de digitale stembus onherroepelijk en wordt op woensdag 28 oktober wereldkundig gemaakt dat Marry Mos onze lijsttrekker is geworden en hoe de overige kandidaten over de lijst verdeeld zijn.

Het prachtige advies waarmee de kandidatencommissie over mij oordeelde geeft mij voldoende zelfvertrouwen om hoog in te zetten. Ik ga voor een plaats bij de eerste vijf en wil daarmee het groene geweten worden van GroenLinks en de Utrechtse politiek. Gisteren heb ik samen met Inti een filmpje opgenomen waarin ik mijn kandidatuur toelicht. Dit filmpje zal ik zo snel mogelijk op deze website en youtube laten verschijnen. De komende weken zal ik in mijn studentenhuis waar ik woon, niet ver van het Janskerkhof, een aantal bijeenkomsten organiseren waar leden die eventueel nog twijfelen met mij en elkaar onder het genot van een hapje en drankje in discussie kunnen gaan over mijn ambities en GroenLinks. Daarover later meer…

Voor nu wens ik je veel succes met het geven van je voorkeur. Heb je nog vragen? Aarzel dan niet mij te e-mailen: stevendevries@hotmail.com Je mag mij natuurlijk ook altijd aanschieten bij welke gelegenheid dan ook. Ik reken op je steun!

Nu de rotte kies van de Utrechtse binnenstad na dertig jaar gesloopt gaat worden zou dat eigenlijk reden moeten zijn voor vreugde. Hoog Catharijne verdwijnt maar blij ben ik niet. Behalve het feit dat de singel, na decennia gefunctioneerd te hebben als autosnelweg, opnieuw water krijgt zijn er weinig lichtpuntjes te ontdekken in het plan voor het nieuwe stationsgebied. Dat stemt vooral droevig want het laat zien dat niet de burgers van Utrecht de baas zijn over hun stad, maar vooral projectontwikkelaars. Het bestuur van onze stad is lamgeslagen en ligt aan de keten van Corio.

Deze week schrijft Vrij Nederland een pijnlijk maar prachtig artikel over het Utrechtse Stationsgebied. ‘De ziel van Utrecht is verkocht’ een mijns inziens juiste analyse, maar een vlieger die al opgaat sinds begin jaren zeventig. Het artikel beschrijft vooral hoezeer de eigenaar van Hoog Catharijne met zijden handschoenen aangepakt wordt en de ontbrekende politieke moed bij het stadsbestuur om de ontwikkelaar op de knieën te dwingen. Ooit stond niet ver van het huidige Hoog Catharijne de dwangburcht Vredenburg die de Utrechters in bedwang moest houden. De inwoners van onze stad braken hem met eigen handen af. Nu opnieuw een grootmacht onze stad op de knieën dwingt, wordt het tijd dat het bedrijf bij zich zelf te rade gaat. De geschiedenis herhaalt zich namelijk altijd…